تصفیه‌خانه فاضلاب بیمارستان عمومی در مانیل، فیلیپین

پیشینه پروژه

این بیمارستان ۶۰۰ تخت دارد و حدود ۳۰۰ متر مکعب در روز فاضلاب پزشکی تولید می‌کند. سیستم تصفیه اولیه نمی‌توانست به طور مؤثر باقیمانده‌های دارویی، میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا و نیتروژن آمونیاکی را حذف کند. پساب خروجی مطابق با آخرین استانداردهای تخلیه فاضلاب وزارت محیط زیست و منابع طبیعی فیلیپین برای مراکز درمانی نبود. این بیمارستان در مرکز شهر واقع شده و فضایی برای توسعه ندارد و نوسازی نمی‌تواند عملیات بیمارستان را مختل کند.

راهکار مقاوم‌سازی MBBR

راکتور ناپیوسته متوالی (SBR) موجود به یک سیستم MBBR تبدیل شد. محیط کشت MBBR مستقیماً با نسبت پر شدن ۴۰٪ به راکتور موجود اضافه شد و تجهیزات هوادهی و اختلاط اولیه حفظ گردید. غلظت بالای زیست توده MBBR باعث افزایش قابل توجه ظرفیت تصفیه در همان حجم مخزن شد. این تبدیل بدون خاموشی و با اجرای یک رویکرد مرحله‌ای و مخزن به مخزن انجام شد.

نتایج مقاوم‌سازی

● نیتروژن آمونیاکی از ۴۵ میلی‌گرم در لیتر به زیر ۳ میلی‌گرم در لیتر کاهش یافت، راندمان حذف ۹۳٪.

● کاهش COD از ۳۵۰ میلی‌گرم در لیتر به زیر ۵۰ میلی‌گرم در لیتر، راندمان حذف ۸۶٪.

● حذف پاتوژن (کلیفرم‌های مدفوعی) به ۹۹.۹۹٪ رسید.

● بدون اختلال در عملیات بیمارستان.

● تولید لجن حدود ۵۵٪ کاهش یافت و هزینه‌های دفع زباله‌های خطرناک پزشکی را کاهش داد.